Ik had eens een ontvlambare oom
die ’s nachts het licht verkocht met kwade kwalm.

Als hij niet keek, tilde zij, van wie iedereen
vertelde dat het mijn tante was, haar rokken op.

Dan zag je, zei men verder, dat het licht bracht in het donker,
omdat het daar vlamde – erger nog: het onweerde.

Toen mijn oom stierf, bleek dat hij nooit getrouwd was geweest
en alleen een liggend vat met twee wielen had nagelaten,
met een blauwwitte hond eronder.

Rik Andreae
Uit: Omdat het vlamde